Kulturelle Beiträge | Jahrbuch 2003
Jaguasch en aundere Tiere
Uwe Friesen, Ebenfeld
Daut wea em Winta aun'e ´97. Wie wulle aus Familje uck mol eenen Ausflug moake. Rüt üt dee Kot! Bloos so, om eenmol
dee Maltjtjrese en Schrugge to vejete en ons to entspaune, daut heet, aun gaunz waut aundred dentje, en wann aun waut onneedjet.
So moak wie ons oppem Wach no Sastre, eenem tjlienen oolen Stautje aum Paraguayfluss. Dee Reis jintj derch Paulemtjamp
en eensume Pikadasch em Bosch. Lange Enja weare doa mo twee schmaule Jleise, wiels sich doahan mau selten een Struckneaja
vebistad, en daut noch meistens mau to Ried oda met een Peadsfoahtig. Oba wie fuahre jnietsch en kaume no atlich Stunde Foaht dee rund
260 km ewa dee Rund en aum Fluss aun.
Fe eenen Chaqueño, dee mau mea Stoff en Noadstorm jewant es, op jiedem Faul en siene Omjeajend tjeenen Fluss finjt, es aul
mau daut aum grooten Stroom senne ewawältjend. So uck fea ons.
Wie schloage onse beid Zelte opp, woa wie mett onse veja Tjinja unjakrüpe kunne. Dann muak wie ons oppem Wach, daut
tjliene, meist gaunz velotne Stautje, waut welns eenmol een Stautje wea, üttoforsche. Doabie foll mank dee vele Esels en Mulasch, dee
doa oppe Gaus romstunde ooda daut weinje Graus aufgnaubade, nuscht dolla opp aus wie. Wiels wie soone Blausjesechta weare, foll
wie ewa aulles opp, on doano seha tjijte dee Lied uck, dee noch den Moot jehaut haude, hia wohne too bliewe, nohdem de ole
Taninfebritj ver atelje Joahre eare Deare ve emma dicht jemoakt haud. Nü vesochte disse weltvelotne Mensche ea Lewe jratstendeels met
Fesche en Jeajre to meistre. See scheene daut han to tjrieje. So worde ons uck von dee Arnt" oole Fesch en Jirtelschwien aunjebode.
Wie lehnde heeflich auf, wiels wie ons derch den Aunbletj von dee Tiere nicht den Appetit aunreaje kunne
.
Den Oowend en de Nacht vebrocht wie unja Vollmond aum wundaboaren Paraguayfluss. Nich mol dee Esels en dee vele Hunj
kunne ons vom Schlop stere. Aum neachsten Dach, no eene meddelmäßje Flussfoaht opp en olet Boot, daut jieda Tiet unjaducke wull _
so scheen ons daut wenichstens _ moak wie ons oppe Reis no hüs. Nicht to lot, wiels wie wada so fief Stund unjaweajes senne wurde,
länjs dee Jleise derche Stap.
Aus wie so de twe Striepe noduckade en schockelde en doavon noch en bet schleeprich worde, ropt miene Olle gaunz
platzlich: Heeja, doa veare enne Jleise beweacht sich waut." Soo wea daut. Daut musste Schwien senne; en dee Jedanke aun eenen
scheenen Brode leet mie daut Wota em Mul toopranne. Etj hild aun en sed: Fru, du woascht foahre, gaunz langsaum, en etj woa mi hinje op
dem Enjenbrat hanstalle tom scheete."
Jesacht, jedone. Langsaum nodad wie ons dem dunklen Hüpe doa enne Jleis. Gaunz opjerecht en voll konzentret tjijt etj no veare
en hopt, daut wie dicht jenoach kome wurde, om met dee Schrootflint han to retje
Heeja, nü scheet mol, sonst jeiht ons dee brode noch veloare! Etj doaf oba nich bosja foahre, wiels hee gaunz entschiede too mie
sed, eha hee no hinje jintj: Frü, dü foahscht gaunz langsaum noda. En mau tjeene Faxe doabie!" Etj haud vestone
Langsaumtjes nodad etj mi nü de dunkle Plack dort ver ons. Daut Tetjen, schwind noda too foahre, wea daut Jedonna von dee
Schrootflint. Wan Schwien opschratje, ranne dee leicht derchenaunda, en doabie kunn wie vleicht sogoa meeja aus eene Sej tjrieje
Etj zield gaunz konzentreat opp daut dunkle Plaktje doa ver ons enne Jleis. Wiels dee Sonn so von veare dacht, kunn etj nich
goot seene, en uck daut langsaume Jeschockel vom Auto hindad mie doaraun, secha min Ziel schmock doa no veare to rechte. En dann
met eenmol, aus wie aul zimlich dicht bie weare, moak mien Hoat eenen grooten Sprung. Daut es je en Jaguar, en dee licht doa en
wacht doarop, daut etj am eent jew. Met eenmol stead mi tjeene Sonn meha. Bloos nü deep derchodme en aufdretje. Dan stund dee Kaut
uck noch opp, en wea mi voll ütjeleewat
Dee Grausstrampels, meetalang, vedajte mine Secht toom deel, aus etj platzlich sach, daut jan Jeschnees doa ver ons sitj beweajd.
Ne oba! Etj schrock üt mine Ewalajunge opp, aus etj sach, daut doa veare tjeene schwoate Schwien loosrebausselde. Mei Goms, daut
es je en Bunta - en, en Jaguar. Sogoa biem Dentje stottad etj, soo opjereacht wea etj met eenem Schlag. Schwind scheete, daut docht
etj, en drejt uck kratjt so schwind opem Gaspedal - ohne daut etj docht. Von Faxe moake oda nich haud etj gaunz vejeti. Etj nodad mie
dem bunten Best, daut langsaum oppjestone wea en nü gauns jemietlich nom Bosch to jintj. Seeha vefeat haud´a sich nich, aus´a
ons enword. Opa jesteat haud wie am aul. En de Schoss? Woarom donnat daut nich mol bowa mie? Heeja, nü scheet mol, docht etj,
sonst jeiht din Lewensdroom, eenen grooten Kota too scheete, vea emma veloare! Etj nodad en nodad mie, en nuscht passead.
Tjeen Jedonna. Tjeene Stemm von Hinje. Nuscht.
Woarom bloos nicht, dentj etj, en hool mol aun, om too tjitje, waut loos es. En mine Oppreajnis haud etj so haustich jebramst, daut
dee Stoff langsaum ewa daut Auto trock en mi de Secht no veare en no dee Siede vespoad. Schwind tetjt etj dee Dea op en sach no,
woarom min Ola nicht losjelajcht haud.
Langsaum trock dann de Stoffwoltj ewa dee Koa en de Pikada en doamet word uck Kloarheit jeschauft ewa de gaunze
Onkloarheit. Vedutzt kaum mine Olle üt dee Koa rüt en roopt: Obraum, waut es, woarom gaufs den Bunten nich eent! Dee wea je so dicht bi!"
Jo, waut sull aul senne, docht etj, en saul etj saje daut eha dämlichet Jefoah mi von min Jeajajletj aufjebrocht haut, en daut dann, aus
etj zield en aufdretje wull, gaunz platzlich ver mie de bleiwa Himmel ewa trock en etj moajt, daut etj lang oppem Ridje enn'e Jleis lach
en no dee Sonn zield
? Ne, nich nü, en so boascht etj vedrisslich: Jo, woarom ejentlich nich? Oba wo sull etj aul scheete, wann
etj weajen din schoseljet Jefoah em Stoff lidj!" Etj faucht ea aun aus en dolla bunta Kota. En dem Momment, aus etj bi eha aunkaum
en dann sach, daut se gaunz veleaje word, wiel see mi min Jeajajletj vedorwe haud, kaum daut bunte Tiea wada oppem Wach
nopp. Schwind scheete!, docht etj, zield kort en drejt auf. Aulles bleef stell. Bloos dee Jaguar haut sitj ditmol soo veschrocke aus´a ons
sach, daut hee met eenem Sprung em Bosch en wach wea. En nü stallt etj faust, daut etj bi dee gaunze opreajnis uck gaunz doavon
vejeti haud, en mine ole Twalw eenen Schoss unja to brinje.
Aus dit aules auftrock, en dee Fred tweschen ons aul wada en ütsecht wea, roopt ons Älsta op eenmol von hinje enne Koa:
Woarom foah wie nich meha, sent wie aul tus?" Daut wea wi je noch nich, on soo sad wie ons stell em Auto nen en foahre de ewaje Stratj
stell en fredlich no Hüs.